روح آبیِ فیروزه ای ...

روح آبیِ فیروزه ای ...

خانه ی قبلی ام ویران شد darvish5.blogfa.com
ولی اینجا را هم دوست دارم .
اینجا حریم شخصی من است و من مسئول برداشت کسی از نوشته هایم نیستم !
_______________________________________

نوشته هایم اصلا کپی نیست ( از ساختارش مشخص است که نوشته های منه مبتدیست ! )
ولی لطفا کپی ممنوع ، از ما گفتن بود ...

_______________________________________

بیست و پنج آبان نوشت :
اینجا چندین بار به خاطر سارقانِ ادبی و دزدی های پی در پی مجازی فرو ریخت !
اینجا امن نیست و دیگر چیزی به اسم حریمِ شخصی وجود ندارد ...
فکر هم نمیکنم بعضی ها دست از دزدی بردارند ! شخصیتِ پست شان درست بشو نیست انگار .

تعطیل شد ...

The Woman In Black

شنبه, ۲۳ دی ۱۳۹۶، ۱۲:۴۶ ق.ظ
زن سیاه پوش
ساخته شده از داستانی به همین نام نوشته ی سوزان هیل
محصول 2012 کشور انگلستان کانادا سوئد
ژانر درام ترسناک هیجانی 
به پیشنهاد ( یک بلاگر ) تماشا کردم
خب اعتراف میکنم قبل از تماشای فیلم و حتی بعد از دانلود از ترسناک بودنش بیخبر بودم ! به نظرم همین که دنیل رادکلیف نقش اصلی فیلم بود دلیل خوبی برای تماشا بود . و جزء اندک فیلم هایی بود که با وجود چنین ژانری تا انتها تماشایش کردم و خاطرات و ترس های کودکی ام بسیار بسیار تداعی شد ...
شروع فیلم تحسین برانگیز بود ، بر خلاف بسیاری از فیلم ها در همین ژانر که با روند خوبی شروع میشدند ، با خودکشی سه دختر بچه شروع شد و خودش دلیل مناسبی برای کشش داشتن فیلم بود ، شخصیت ها در ابتدای فیلم آرام آرام معرفی و به داستان اضافه میشدند . همه چیز بسیار مبهم و در سایه اتفاق می افتاد . نیمه ی اول فیلم در یک روند منطقی و گاهی آرام پیش رفت . اما نیمه ی دوم بر خلاف نیمه ی اولش عجیب و پر التهاب رقم خورد . فضای فیلم ، آسمانی ابری و بارانی و مه آلود ، کلاغ ، رنگ های تیره و گاهی سرد ، دریاچه و محیط راز  آلود اطرافش ، شمع ، صدای پا ، جیغ ، صدای کوک عروسک ها ، پارس سگ و موسیقی بی نظیر ، فضای وحشت را آرام آرام به مخاطب القا می کرد . بر خلاف فیلم های قبلی ای که در ژانر وحشت تماشا کرده بودم و اکثرشان ترس را همراه با خون و خونریزی های مداوم ، خشونت های فیزیکی و جسمی نشان میدادند ، زن سیاه پوش بدون تمام این موارد و در اکثر مواقع تنها با چهره ها سایه ها و بدن هایی که گاهی در قسمت های حاشیه ای قاب تصویر دیده میشدند و ترس و توهم و دلهره ی مخاطب را افزایش میدادند ، موفق شد . در تمام طول فیلم به راحتی و به وضوح ترس و نگرانی در چهره ی آرتور ( دنیل رادکلیف ) نمایا بود اما نقش پدر بودن و دلسوزیِ بینهایتش را به خوبی به مخاطب تزریق نکرد که شاید به دلیل بی تجربگی و کم بودن سن او این اتفاق افتاد . و اینکه در آن شب کذایی در آن امارت تاریک انتظار عکس العمل های بهتری از دنیل داشتم ( نظر شخصی ) ولی خیلی خونسرد با اتفاقات کنار می آمد ! ولی با تمام این ضعف های کوچک ، دنیل و تمام بازیگران اجراهای خوبی به نمایش گذاشتند .
پایان فیلم بسیار عجیب و دور از انتظار به وقوع پیوست آنقدر ناگهانی همه چیز اتفاق افتاد که من میخکوب شده بودم ! ولی خب به دلیل ادامه دار بودن این داستان و قسمت دوم ، میتوان پایانش را منطقی به حساب آورد .
( ناگفته نماند ، محتوای چندان ارزشمندی ندارد )
تماشایش توصیه می شود ... 

  • ۹۶/۱۰/۲۳
  • درویش ..

آخرین فیلمی که دیده ام ...

نظرات (۱)

  • یک بلاگر
  • عمدا این فیلم رو پیشنهاد کردم
    چون میدونستم شاید از جنس ترسش خوشت بیاد
    آره این فیلم با خون و روح و غیره نمی ترسونه
    اصلا چنین چیزهایی داخلش نبود
    فقط با حرکات می ترسونه که خیلی هم موفق بوده .
    پاسخ:
    دو جای فیلم خیلی ترسیدم با اینکه انتظار ترس داشتم و مثلا آماده بودم ولی ......
    خیلی موفق بود با خیلی از فیلمای ژانر وحشت قبلی اصلا قابل مقایسه نبود 
    ممنون :)
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی